logo VHC
 

Vijf Vrijheden Stal

Vijf Vrijheden van het paard in de praktijk

Sinds 1 augustus 2010 geven Anne Muller en Renée Meijerink invulling aan een lang gekoesterde droom: een 'eigen erf’ voor Akasha Rijkunst waar we met respect met de dieren omgaan en waar we alles doen, binnen de ons gegeven kaders, om de paarden zoveel mogelijk zichzelf te laten zijn. Op dit bedrijf geven we zo goed mogelijk invulling aan de rechten van het paard op basis van de 'Vijf Vrijheden Stal'. Nederland is een dichtbevolkt land waar we niet altijd beschikken over alle ruimte en mogelijkheden die we als stal graag zouden willen (bijv. 1 ha land per 4 paarden). Toch kunnen we minstens ons uiterste gloeiende best doen te roeien met de riemen die we wel hebben…

In de zomer van 2010 brachten we een groep van 28 ons bekende maar ook onbekende paarden bij elkaar. School- en pensionpaarden. Merendeels paarden die gewend waren aan het grotendeels leven in een eigen box.  Zomaar alles bij elkaar in groepen zetten en er het beste van hopen levert dan grote risico’s op. Stap voor stap gaan we dus in de loop der tijd bouwen aan de in onze ogen meest ideale situatie binnen de mogelijkheden die we tot onze beschikking hebben. Uiteindelijk willen we toe werken naar drie ‘families’ welke zo veel mogelijk samen buiten zijn en dus steeds zo kort mogelijk op de box. We beschikken over zo’n 4 ha grond.

Februari 2011:

Momenteel is de grond verdeeld in 4 weilanden en 9 paddocks. Van de weilanden wordt de laatste deze lente bruikbaar gemaakt. Er is al één grote complete groep van 11 dieren. Dan staan er nog 4 dieren 2 aan 2, er is een groep van 5, een groep van 4, en 2 dieren staan nog solo. Uiteindelijk blijft daarvan wat ons betreft maar 1 solist over. Sommige paarden stellen namelijk echt prijs op een afgebakend territorium. We vinden het belangrijk dat er in de groepen voor elk individu de nodige rust kan heersen. Een aantal merries zijn lang op hun hoede geweest en lang niet ieder paard is verdraagzaam van zichzelf maar sinds enige tijd staan ook de mopperkonten steeds vaker, nu nog met een draad ertussen, met anderen te keuvelen. In de lente gaan ze meer en meer samen de wei op en dan zal het goed komen. Paarden die uit de groep worden gestoten of asociaal gedrag vertonen verdienen onze extra aandacht. Een familiegroep is een levend geheel en wat vandaag helder is kan morgen anders zijn. Van de zomer moet gaan blijken of we de paarden ook ‘s nachts buiten gaan (durven) laten. Naarmate de groepen groter worden gaan we ook paddocks samenvoegen en verbinden met elkaar. Hoe meer we de ruimte gezamenlijk kunnen benutten, hoe minder we de boel in vakjes en hokjes hoeven proppen. 

 

Zomer 2011

Al in de lente hebben we de buitentijd verlengd door het kuilvoer op de paddocks uit te delen, om geharrewar te voorkomen doen we dat als de paarden op de wei zijn. Met de zomervakantie hebben alle dieren 6 weken 24 uur per dag buiten gestaan. Dat was in het begin wel raar voor ze, bleven aan het hek kijken of er nog iemand kwam maar al snel legden ze zich er letterlijk bij neer. Leuk om te zien hoe een aantal waakt terwijl de rest slaapt. Al met al is het best goed verlopen allemaal en gaandeweg kwam er steeds meer rust binnen de kuddes.

December 2011

Een update op het samenstellen van de ‘families’: wie gaat er lekker naar buiten met wie? Er zijn zoals te verwachten was wel wat wisselingen geweest in de originele samenstelling.

Inmiddels hebben we besloten dat we Zu en James hun zin geven en dat ze als stelletje apart staan met uitzicht op de rest. Menno stond in de ‘Overkant groep’ maar een emotionele hereniging met Bandit heeft daar verandering in gebracht. Het was toen Menno, door iets verkeerds te hebben gegeten, koliek kreeg dat hij ‘s avonds in de rijbaan stond te wachten op de dierenarts. Vaak kiezen we er dan voor er een lief ‘ongevaarlijk’ dier bij te zetten. Dat we voor Bandit kozen was toeval, maar het tafereel dat zich bij de hereniging afspeelde was tranenroerend. Vroeger stonden ze wel in dezelfde groep maar Bandit is pas maanden later hier op stal aangekomen en Menno is met Ton op vakantie in Drenthe geweest. Eenmaal samen hingen ze elkaar letterlijk om de nek, piepen en hinnikjes, wel een half uur duurde het voor ze tot bedaren kwamen. Menno was zijn buikpijn vergeten, voor de zekerheid is hij toch nog gespoten door de dierenarts en vervolgens voor de nacht in de box naast Bandit gezet. Nu staan ze samen in de ‘Boswei groep’, en op stal ook naast elkaar.

Oya heeft nu naast zijn ‘private paddock’ steeds 3 dezelfde dames, die ‘strijden’ een voor een om zijn aandacht. Waarschijnlijk afhankelijk van de hormoonspiegel van de dames.

Onze grote zwart-witte logé met de slaapkamerogen Bingo loopt tussen de damesgroep en de Boswei groep in. Wellicht kan hij in de lente met de groep naar het gras. Twinkle is nu een poosje bij het baasje van Bingo en kan lekker zelf met Shet Mini kiezen of ze binnen of buiten staat. Zover zijn we hier nog niet. Maar er is rust in de groepen nu en iedereen heeft wel een of meer maatjes… daar ging het om.

...word vervolgd.